Hayaller İyidir …
''Sorun çaresizlik
değil,isteksizlik... İsteksiziz, çünkü çocuklukta bize uygulanan ilk şey,
içimizdeki isteği öldürmektir.'' Bernard Shaw
Çok küçükken, yatağıma uzandığımda havada
uçuşan minik tozları yakalamaya çalışır dururdum. İçlerinden bir tanesini
yakaladığımda peri olacağımı ve böylece istediğim herşeyin olacağına inanırdım.
Ve öylece hayallere dalıp uyuya kalırdım.
Sonra gördüm ki bir şeyi gerçekten çok istersen
oluyormuş , galiba beni peri yapacak o tozcuğu yakalamıştım.
Zaten “Bir şeyin olmasını “gerçekten” istersen ,
bütün evren bu dileğini gerçekleştirmek için çaba gösterir” demişti Simyacı
kitabında Paulo Coelho.
Galiba kalpten istemeyi biliyorum demiştim. Ama
bilmediğim ve o günlerde düşünemediğim şey , çok istediğimiz bir şeyler olurken bir
taraftan hiç aklımıza gelmeyen şeyler de olabileceğiymiş. Her şey toz pembe
giderken birden çok sevdiğin birini kaybedip bunun acısını içinde derinden hissetmek
gibi.. genç yaşta babamı kaybettiğimde anladım. O zaman da hayatın içinde şöyle
bir silkelenip , ne isteyeceğini ve nasıl isteyeceğini düşünüyormuşsun.
Acı , tatlı hepsi hayatın bir parçası .. Ama
asrımızın sorunu belki de artık hayallere inanmayışımız .. Hayallere
inanmıyoruz, kendimize inanmıyoruz, bir şeyleri değiştirebileceğimize
inanmıyoruz, birşeylerin değişmesini istemiyoruz, korkuyla yaşıyor , korkuyla
yaşatıyoruz.. Çocuklarımız toz bulutlarının onu periye dönüştüreceğine
inanmıyor , öyle gerçek bir hayatta yaşıyorlar ki, söylesen güler ve “Anne/Baba
sen ne diyorsun” derler :)
Çocuklarımız hiçbir kötülükle karşılaşmasınlar ,
acı çekmesinler elbette ama hayal kırıklığına uğrayacakları için çocuklarımızın
hayallerini yok etmeyelim. Bu onlar için daha büyük kötülük olur.. Hayal
kırıklıkları da hayatın bir parçasıdır ve onlarla mücadele etmenin yolu da bu
hayal kırıklıklarının yaşanmasıdır. Onunla mücadele eden çocuk güçlü olur ,
yaşayarak deneyim kazanır ve karşısına gelebilecekler için hazırlıklı
olur. Hayaller onu istekli yapar ve “gönülden
istemeyi” başardığında da hayallerine ulaşır eninde sonunda.
7.5 yaşındaki oğlum uyumadan önce benden “Başkan”
olmamı ve “para” yı ortadan kaldırmamı istedi. Bütün kötülükler parayla ilgili
oluyormuş çünkü .. “Bütün dünyayı değiştirmek gerekir ama ..” dedim “Öyle yap o
zaman” dedi.. İşim çok zor , sen büyü de beraber bir şeyler bulalım, çözüm
bulalım” dedim. “Tamam” dedi ve uykuya daldı..
İşimiz zor .. Ama
olmaz mı ? Belki bir gün J

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder